Ruhsal Durum Muayenesi İçin Çocuk ve Ergen Psikiyatrisine Yönlendirilen Cinsel İstismara Uğramış Çocuk ve Ergenlerin Demografik ve Klinik Özellikleri

  • Sevcan Karakoç Demirkaya Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi
  • Mustafa Küçükköse Aydın Devlet Hastanesi, Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi

Özet

Amaç: Çocuk istismarı gizli bir sağlık ve sosyal sorun olarak tüm dünyada devam etmektedir. Risk etmenlerini belirlemek önleyici hizmetlerin geliştirilmesi için gereklidir. Bu çalışmada, adli değerlendirilme için yönlendirilmiş olan cinsel istismara uğramış çocukların demografik ve psikiyatrik özellikleri ve istismarcının kimlik özellikleri değerlendirilmiştir.

Gereç ve Yöntem: Adli ruhsal durum muayenesi amacıyla çocuk psikiyatrisine yönlendirilen çocuk ve ergen yaş grubu cinsel istismar olgularının n=41; 9 erkek, 32 kız) dosyaları değerlendirilmiştir. Psikiyatrik tanıları Okul Çağı Çocukları için duygulanım bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi Türkçe Versiyonuna göre konulduğu dosyalardaki yaş, cinsiyet, sosyoekonomik düzey, tanılar ve faillerin özellikleri ile ilgili veriler tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerle incelenmiştir.

Bulgular: Olguların yaş ortalaması 11,54±3,31 yıldı. Ailelerin sosyoekonomik durumu sınıflandığında en çok %51,2oranında düşük seviyedeydi. Tüm istismarcılar erkek olup yaş ortalamaları 23 (14-68) idi. Faillerin mağdurlara yakınlıklarına bakıldığında; aile içi (babalar ve ağabeyler: %12,2), yakın akrabalar (%19,5), uzak akrabalar (%22,0), diğer tanıdıklar (komşu, arkadaş) (%14,6) iken daha önce hiç tanımadığı kişiler %24,4’ünü oluşturmaktaydı. Olguların %19,5’i zeka geriliğine sahipti. Olguların en sık aldığı tanılar ise; %46,3 oranı ile travma sonrası stres bozukluğu diğer anksiyete bozuklukları (%17,1) ve majör depresyon(%24,4) olarak bulundu.

Sonuç: Bu çalışma sonucunda belirlenen cinsel istismar risk etmenleri; kız çocuğu olmak, geç çocukluk döneminde olmak, zeka geriliğine sahip olmak, düşük sosyoekonomik düzeyde aileden gelmedir. Failler ise genelde çocuğun tanıdığı erkek yetişkinlerdir. Çocuk istismarını önlemek için koruyucu hizmetler özellikle yüksek riskli grubu da kapsayarak tüm topluma yaygınlaştırılmalıdır.

İndirmeler

İndirme istatistik verileri henüz hazır değil.

Yazarın Özgeçmişi

Sevcan Karakoç Demirkaya, Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi
Çocuk psikiyatrisi, Yrd.doç.Dr.

Referanslar

1. Bernet W. Practice parameters for the forensic evaluation ofchildren and adolescents who may have been physically or sexually abused. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 1997; 36:423-442.
2. Polat O. Tüm Boyutlarıyla Çocuk İstismarı, 1.Baskı, SeçkinYayıncılık, Ankara, 2007.
3. Finkelhor D, Korbin J. Child abuse as an international issue. Child Abuse Negl. 1988; 12(1):3-23.
4. Hobbs CJ, Wynne JM. Sexual abuse of English boys and girls: the importance of anal examination. Child Abuse Negl. 1989; 13(2):195-210.
5. İşeri E. Cinsel İstismar. Çetin FÇ, Coşkun A, İşeri E, Miral S, Motavallı N, Pehlivantürk B, et al. (Eds), Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Temel Kitabı, Ankara, Hekimler Yayın Birliği, 2008, p.470-477.
6. Aydın B, Akbaş S, Turla A, Dündar C, Yuce M, Karabekiroğlu K. Child sexual abuse in Turkey: an analysis of 1002 cases. J Forensic Sci. 2015; 60(1): 61-65.
7. Akyüz G, Sar V, Kuğu N, Doğan O. Reported childhood trauma, attempted suicide and self-mutilative behavior among women in the general population. Eur Psychiatry. 2005; 20(3):268-73.
8. Zoroğlu SS, Tüzün U, ȘarV ve ark. Çocukluk döneminde ihmal ve istismarın olası sonuçlarının incelenmesi. Anadolu Psikiyatr Derg. 2001; 2:69-78.
9. Finkelhor D. The international epidemiology of child sexual abuse. Child Abuse Negl. 1994; 18(5):409-417.
10. Matkins PP, Jordan KS. Pediatric sexual abuse: Emergency department evaluation and management. Adv Emerg Nurs J. 2009; 31(2):140-52.
11. Green A. Child sexual abuse and incest. Martin A, Volkmar F (Eds), Lewis’s Comprehensive Textbook of Child and Adolescent Psychiatry. A comprehensive textbook, second ed., Baltimore, Williams & Wilkins, 1996, p. 1041-1048.
12. Denov MS. The myth of innocence: sexual scripts and the recognition of child sexual abuse by female perpetrators. J Sex Res. 2003; 40(3):303-314.
13. Kara B, Biçer Ü, Gökalp AS. Çocuk İstismarı. Çocuk Sağlığı Hast Derg. 2004; 47:140-151.
14. Öztop DB, Özcan ÖÖ. Cinsel istismar vakalarının sosyodemografik ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi. Yeni Symp J. 2010; 48: 270-276.
15. Köse S, Aslan Z, Başgül ŞS. Bir eğitim ve araştırma hastanesi çocuk psikiyatrisi polikliniğine yönlendirilen adli olgular. Anadolu Psikiyatr Derg. 2011; 12:221-225.
16. Aksu H, Demirkaya SK, Özgür BG, Gün B. Evaluation of child and adolescent forensic cases within one year in Aydın city, in Turkey. Anadolu Psikiyatr Derg. 2013; 14(4):369-377.
17. Gökler B, Ünal F, Pehlivantürk B, Kültür EÇ, Akdemir D, Taner Y. Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli-Türkçe Uyarlamasının Geçerlik ve Güvenirliği. Cocuk Genc Ruh Saglık Derg. 2004; 11(3): 109-116.
18. Çengel Kültür E, Çuhadaroğlu Çetin F, Gökler B. Demographic and clinical features of child abuse and neglect cases. Turk J Pediatr. 2007; 49(3):256-262.
19. Çöpür M, Üneri ÖŞ, Aydın E, Bahalı MK, Tanıdır C, Güneş H et al. İstanbul ili örnekleminde çocuk ve ergen cinsel istismarlarının karakteristik özellikleri. Anadolu Psikiyatr Derg. 2012; 13:46-50.
20. Erdoğan A, Tufan E, Karaman MG, Atabek MS, Koparan C, Ozdemir E et al. Türkiye’nin dört farklı bölgesinde çocuk ve ergenlere cinsel tacizde bulunan kişilerin karakteristik özellikleri. Anadolu Psikiyatr Derg. 2011; 12:55-61.
21. Yıldırım A, Çetin İ, Din H. Evaluation of cases with claims of sexual abuse referred to service of forensic medicine in a university hospital. Cumhuriyet Med J. 2011; 33: 61-69.
22. Demirci Ş, Doğan HK, Erkol Z, Deniz İ. Konya’da Cinsel İstismar Yönünden Muayenesi Yapılan Çocuk Olguların Değerlendirilmesi. Turkiye Klinikleri J Foren Med. 2008; 5:43-49.
23. Edgardh K, Ormstad K. Prevalence and characteristics of sexual abuse in a national sample of Swedish seventeen-year-old boys and girls. Acta Paediatr. 2000; 89(3):310-319.
24. Santos JC, Neves A, Rodrigues M, Ferrao P. Victims of sexual offences: Medicolegal examinations in emergency settings. J Clin Forensic Med. 2006; 13:300-303.
25. Finkelhor D. Epidemiological factors in the clinical identification of child sexual abuse. Child Abuse Negl. 1993; 17:67-70.
26. Finkelhor D. Sex abuse and sexual health in children: current dilemmas for the pediatrician. Schweiz Med Wochenschr. 1994; 124: 2320-2330.
27. Plant M, Plant M, Miller P. Childhood and adult sexual abuse: Relationships with “addictive” or “problem” behaviours and health. J Addict Dis. 2005; 24:25–38.
28. Glaser D. Child Sexual Abuse. Rutter M, Taylor T (Eds).Rutter’s Child and Adolescent Psychiatry fourth ed., Massachusetts, Blackwell Publishing, 2002; p.340- 358.
29. Walrath C, Ybarra M, Holden EW,Liao Q, Santiago R, Leaf P. Children with reported histories of sexual abuse: utilizing multiple perspectives to understand clinical and psychosocial profiles. Child Abuse Negl. 2003; 27:509-524.
30. Bagley C, Mallick K. Prediction of sexual, emotional, and physical maltreatment and mental health outcomes in a longitudinal cohort of 290 adolescent women. Child Maltreat. 2000; 5: 218-26.
31. Abel GG, Harlow N. The Abel and Harlow child molestation prevention study. Excerpted from the Stop Child Molestation Book.Xlibris, 2001, Philadelphia.
32. Yiğit R. Çocukların Cinsel İstismarı ve Ensest. Anadolu Hemşirelik Sağlık Bilimleri Derg. 2005; 8(3):90-100.
33. Polat O. Ensest. TümboyutlarıylaÇocuk İstismarı-1.SeçkinYayınları, Ankara, p. 158-188.
34. Sözen Ş, Elmas İ, Karakuş M ve ark. Çocuğa yönelik cinsel istismar olgu sunumu. Çocuk Forumu. 2000; 3(3):56-59.
35. Öztürk M, Güzelhan Y, Ortaköylü L. Ensest öykü¬sü olan adli olguların incelenmesi. Yeni Symp. 2000; 38(1):15-18.
36. Koçak U, Alpaslan AH. Psychiatric Disorders and Sociodemographic Characteristics of Sexually Abused Children and Adolescents. The Bulletin of Legal Medicine. 2015; 20(1),27-33. Doi: 10.17986/blm.2015110915.
37. Spencer N, Devereux E, Wallace A, Sundrum R, Shenoy M, Bacchus C et al. Disabling conditions and registration for child abuse and neglect: a population-based study. Pediatrics. 2005; 116: 609–613.
38. Euser S, Alink LR, Tharner A, IJzendoorn MH, Bakermans‐Kranenburg MJ. The Prevalence of Child Sexual Abuse in Out-of-home Care: Increased Risk for Children with a Mild Intellectual Disability. J Appl Res Intellect Disabil. 2016; 29:83-92.
39. Schoedl AF, Costa MCP, Mari J, Mello MF, Tyrka AR, Carpenter LL et al. The clinical correlates of reported childhood sexual abuse: An association between age at trauma onset and severity of depression and PTSD in adults, J Child SexAbus. 2010; 19:156-170.
40. Bernard-Bonin AC, Herbert M, Daigneault IV, Dansereau A. Disclosure of sexual abuse, and personal and familial factors as predictors of posttraumatic stress disorder symptoms in school-aged girls. Paediatr Child Health. 2008; 13:479-486.
41. Sanci L, Coffey C, Olsson C et al. Childhood sexual abuse and eating disorders in females. Arch Pediatr Adolesc Med. 2008; 162:261-267.
42. Nelson EC, Heath AC, Lynskey MT et al. Childhood sexual abuse and risk for licit and illicit drug related outcomes: A twin study. Psychol Med. 2006; 36:1473-1483.
43. Hamburger ME, Lebb RT, Swahn MH. Childhood maltreatment and early alcohol use among high-risk adolescents. J Stud Alcohol Drugs. 2010; 69: 291-295.
Yayınlanma Tarihi
2017-04-29
Nasıl Atıf Yapmalı
DEMIRKAYA, Sevcan Karakoç; KÜÇÜKKÖSE, Mustafa. Ruhsal Durum Muayenesi İçin Çocuk ve Ergen Psikiyatrisine Yönlendirilen Cinsel İstismara Uğramış Çocuk ve Ergenlerin Demografik ve Klinik Özellikleri. Adli Tıp Bülteni, [S.l.], v. 22, n. 1, p. 14-20, nis. 2017. ISSN 2149-4533. Erişim Adresi: <http://www.adlitipbulteni.com/index.php/atb/article/view/1054>. Erişim Tarihi: 21 kas. 2017 doi: https://doi.org/10.17986/blm.2017127136.
Bölüm
Araştırma Makaleleri

Anahtar Kelimeler

Çocuk istismarı, Cinsel istismar, Adli tıp