Çocuk İstismar Olgularında Hekimin Yasal Sorumlulukları Etik İkilemler ve Farklı Uzmanlık Gruplarının Görüşleri
PDF

Anahtar Kelimeler

cinsel istismar
asılsız bildirim
hekim sorumluluğu
etik ikilem

Nasıl Atıf Yapmalı

1.
Çelik GG, Meral D, Tahiroğlu AY, Çekin N, Avcı A. Çocuk İstismar Olgularında Hekimin Yasal Sorumlulukları Etik İkilemler ve Farklı Uzmanlık Gruplarının Görüşleri. Bull Leg Med [Internet]. 01 Aralık 2007 [a.yer 17 Temmuz 2019];12(3):101-5. Erişim adresi: https://www.adlitipbulteni.com/index.php/atb/article/view/645

Öz

Çocuk ve ergen ruh sağlığı çalışanları istismar olgularının tedavilerine yönelirken bir taraftan da adli sürece katkıda bulunurlar. Hastanın gizlilik hakkı ve hekimin yasal sorumlulukları bu konuda en sık yaşanan etik ikilemdir. Bu çalışmada bir olgu üzerinden giderek, adli tıp ve çocuk ve ergen ruh sağlığı uzmanlarının olaya bakışlarının belirlenmesi ve konunun tartışılması amaçlanmıştır. Adli sürecin başlatıldığı asılsız cinsel istismar iddiası olan bir olgu hakkında bilgiyi içeren bir anket hazırlandı. Ankette katılımcılara; “bu durumda suç duyurusunda bulunur muydunuz?” şeklinde sorular yöneltildi. Anket gönüllü Adli Tıp ve Çocuk Ruh Sağlığı çalışanları tarafından dolduruldu. Çalışmaya 72 adli tıp, 34 çocuk psikiyatrisi çalışanı toplam 106 kişi katıldı. Katılımcıların 94 (%88.7)’ü yasal bildirimde bulunacağını; 12 (%11.3)’si ise bildirimde bulunmayacağını belirtmişti. Adli tıp çalışanlarının %13.9’u, çocuk psikiyatrisi çalışanlarının ise %5.9’u bildirimde bulunmayacaklarını belirtmişlerdir. Her iki grup arasında bildirim oranlarıyla ilgili istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Hekimlerin etik ve adli sorumlulukları bu olgu üzerinden tartışıldı.

Anahtar kelimeler: Cinsel istismar, asılsız bildirim, hekim sorumluluğu, etik ikilem

https://doi.org/10.17986/blm.2007123645
PDF

Kaynaklar

Frazier LD, Barchman V, Alexander RC. Physical and behavioral signs of sexual abuse in infants and toddlers. Infants and Young Children 1992;5:1-12.

Greipp ME. Ethical decision making and mandatory reporting in cases of suspected child abuse. J Pediatr Elealth Care 1997;ll(6):258-65.

American Psychiatric Association: Ethics Primer of the American Psychiatric Association. Washington, DC, American Psychiatric Association, 2001.

İnsan hakları Evrensel Bildirgesi ; İstanbul Şefik Matbaacılık 1999.

Beauchamp TL, Childress JF. Principles of Biomedical Ethics. New York: Oxford University, 1994.

Johnson AR. Casuistry as methodology in clinical ethics. Theor Med 1991;12(4):295-307.

Amaya-Jackson L, Socolar RS et al. Directly questioning children and adolescents about maltreatment: A review of survey measures used. Journal of Interpersonal Violence 2000;15(7):725-59.

Knight ED, Runyan DK et al. Methodological and ethical challenges associated with child self-report of maltreatment. Journal of Interpersonal Violence 2000;15(7):760-75.

Roberts L, McCarty T et al. What and how psychiatry residents at ten training programs wish to learn about ethics. Acad Psychiatry 1996;20:131-43.

Weinstein B, Levine M et al. Mental health professionals’ experiences reporting suspected child abuse and maltreatment. Child Abuse Negl 2000;24(10): 1317-28.

Meer D, VandeCreek L. Cultural considerations in release information. Ethics Behav 2002;12(2):143-56

Hansen DJ, Bumby KM et al. The Influence of case and professional variables on the identification and reporting of child maltreatment: A study of licensed psychologists and certified masters social workers. J Family Violence 1997;12(3):313-32.

Zellman GL. The impact of case characteristics on child abuse reporting decisions. Child Abuse Negl 1992;16(l):57-74.

http://www.ctf.edu.tr/stek/pdfs/48/4808.pdf erişim tarihi: 28.06.2007

http://www.turkhukuksitesi.com/ Hekimlerin Hukuki Sorumluluğu Sağlık Hukuku Ve Hasta Hakları Çalışma Grubu, erişim tarihi: 28.06.07).

Monteleone, J.A. Recognition of Child Abuse Fey the Mandated Reporter. 1994. St. Louis: Mosby. Panel on Research.

http://www.ctf.edu.tr/stek/pdfs/48/4804.pdf erişim tarihi: 28.06.2007

Koocher GP, Keith-Spiegel P. Ethics in Psychology: Professional Standards and Cases (2nd ed.).1998. New York: Oxford University Press.

Gabbard GO. Ethical issues in psychiatric education. Psychiatric Times, CME Series:1997

Watson H, Levine M. Psychotherapy and mandated reporting of child abuse. Am J Orthopsychiatry 1989;59(2):246-56.

Cheng TL, Savageau JA et al. Confidentiality in health care. A survey of knowledge, perceptions, and attitudes among high school students. JAMA 1993;269(11): 1404-07.

Thrall JS, Me Closkey L et al. Confidentiality and adolescents’ use of providers for health information and for pelvic examinations. Arch Pediatr Adolesc Med 2000;154:885-892.

Appelbaum PF. Tarasoff and the clinician: Problems in fulfilling the duty to protect. Am J Psychiatry 1985;142:425-29.

Wyatt WJ. Assessment of child sexual abuse: Research and proposal for a bias-free interview: Part II. The Forensic Examiner 1999;8(7-8):24-27.

Clark C. Social responsibility ethics: doing right, doing good, doing well. Ethics Behav 1993;3(3- 4):303-327.

Adli Tıp Bülteni, açık erişimli bilimsel bir dergidir. Açık erişim, çalışmaların özgürce halka açılmasının bilginin küresel olarak paylaşımını arttıracağı prensibine dayanarak kullanıcı veya kurumlara ücret ödemeden tüm içeriğin serbest biçimde sunulması demektir. Dergimiz ve bu internet sitesinin tüm içeriği Creative Commons Attribution (CC-BY) lisansının şartları ile ruhsatlandırılmıştır. Bu durum, Budapeşte açık erişim girişiminin (BOAI) açık erişim tanımı ile uyumludur.
Creative Commons Attribution Lisansı, kullanıcıların bir makaleyi kopyalamasına, dağıtmasına ve nakletmesine, makaleyi uyarlamasına ve makalenin ticari olarak kullanılmasına imkan tanımaktadır. CC BY lisansı, yazarına uygun şekilde atfedildiği sürece açık erişimli bir makalenin ticari ve ticari olmayan mahiyette kullanılmasına izin vermektedir.
Adli Tıp Bülteni, hak sahipleri olarak yazarların, makalenin kabulünden önce telif hakkı ve etik sözleşmesini imzalayarak dergiye göndermesini talep etmektedir. Yazarlar, çalışmalarının telif hakkını elinde tutmaya devam etmekte, Adli Tıp Uzmanları Derneğine yayınlama izni vermektedir. Bu sayede hem Dergi makaleyi yayımlama hakkına sahip olmakta hem de söz konusu çalışmanın yazarın kendi özgün çalışması olduğu ve geçerli bir araştırmaya dayandığını beyan etmesi dahil çeşitli hususların doğrulanmasına imkan vermektedir.
Çalışmalarının Dergimizde yayınlanmasını isteyen yazarlar aşağıdaki şartları kabul etmiş sayılırlar:
*Telif hakkı yazarlarda kalmakla birlikte, Dergimize çalışmayı ilk kez yayınlama izni verilmekte, aynı anda yazara atıfta bulunulmak ve ilk kez dergimizde yayınlandığı belirtilmek kaydı ile çalışmanın özgürce paylaşılmasına imkan tanıyan Creative Commons Attribution Lisansı ile ruhsatlandırılmaktadır.
*Yazarlar, çalışmanın ilk kez dergimizde yayınlandığı belirtilmek kaydı ile, dergimizde yayınlanan sürümünün münhasır olmayan şekilde dağıtılması (Ör., kurumsal bir bilgi havuzuna eklenmesi veya bir kitapta yayınlanması) için ayrı, ek sözleşmeler yapabilirler.
*Yayınlanan çalışmanın daha erken ve daha fazla atıf alması kadar bilginin daha verimli olarak paylaşılmasına imkan sağlayacağından dolayı, değerlendirmeye gönderilme öncesinde ve sonrasında yazarların çalışmalarını çevrimiçi olarak yayınlamalarına (kişisel internet sayfalarında yahut kurumsal havuzlarda) izin verilmekte ve teşvik edilmektedir.

İndirme Sayısı

İndirme verileri henüz hazır değil.