Öz
Bireysel kredilerle ilişkili hayat sigortası ülkemizde en sık kullanılan sigorta türlerindendir. Sözleşme düzenlenirken sigortacının aydınlatma yükümlülüğü ve sigortalının ise beyan yükümlülüğü söz konusudur. Ölüm sonrası, bildirilmeyen hastalıklar nedeniyle beyan yükümlülüğüne ilişkin uyuşmazlıklar ortaya çıkmaktadır. Bu durumda, mahkemeler adli tıp uzmanlarından bildirilmeyen hastalık ile ölüm arasındaki illiyet bağını değerlendirmelerini talep etmektedir. Çalışmamızda, otopsi yapılmamış olgularda ölüm nedeninin belirlenmesi ve hastalık ile ölüm arasındaki illiyet bağının değerlendirilmesine yönelik kriterlerin tartışılması amaçlanmıştır. Çalışmamızda 47 ile 69 yaşları arasında 4 olgu değerlendirilmiştir. İki olguda bildirilmeyen hastalıkla ölüm arasında illiyet bağının olduğu değerlendirilirken, bir olguda illiyet bağının tıbben bilinemeyeceği belirtilmiştir. Diğer olguda bildirilmediği belirtilen hastalığın, sözleşme sırasında beyan edilen hastalığın komplikasyonu olduğundan kişinin ayrıca bu hastalığı bildirmesine gerek olmadığı ifade edilmiştir. Adli tıp uzmanları, otopsi yapılmamış olgularda ölen kişinin tıbbi özgeçmişi, aile öyküsü, ölüm öncesi tıbbi bulguları ve semptomlarıyla birlikte ölüm bildirim sistemi formunu değerlendirerek sigorta hukuku kapsamında bildirilmeyen hastalık ile ölüm arasında illiyet bağını, tıbbi kanıt düzeyiyle birlikte değerlendirmelidir.
Referanslar
6102 numaralı Türk Ticaret Kanunu. Resmî Gazete Tarihi: 14.02.2011 Resmî Gazete Sayısı: 27846 Erişim Tarihi: 09.07.2025
Polat, A., & Akın, F. Hayat Sigortası Talebinin Belirleyicileri: Türkiye Örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2021; 35(2), 407-427. https://doi.org/10.16951/atauniiibd.729438
Bireysel Kredilerle Bağlantılı Sigortalar Uygulama Esasları Yönetmeliği (Resmî Gazete Tarihi: 13.03.2015 Resmî Gazete Sayısı: 29294) Erişim Tarihi: 09.07.2025
Karaman, F. Kredi Bağlantılı Hayat Sigortası Sözleşmeleri İçin Aktüeryal Proporsiyon Hesabı. Bankacılık ve Sigortacılık Araştırmaları Dergisi, 2022;(16), 28-40.
Madea, B. ve Argo, A., Certification of Death: External Postmortem Examination. In: Madea B (ed.). Handbook of Forensic Medicine, 2nd ed. John Wiley and Sons ltd., 2022; 69–90.
Mezarlık Yerlerinin İnşaası ile Cenaze Nakil ve Defin İşlemleri Hakkında Yönetmelik (Resmî Gazete Tarihi: 19.01.2010 Resmî Gazete Sayısı: 27467) Erişim Tarihi: 09.07.2025
Shojania KG, Burton EC, McDonald KM, et al. The Autopsy as an Outcome and Performance Measure. Rockville (MD): Agency for Healthcare Research and Quality (US); 2002; (Evidence Reports/Technology Assessments, No. 58.) Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK36626/ Erişim Tarihi: 09.07.2025
Marshall HS, Milikowski C. Comparison of Clinical Diagnoses and Autopsy Findings: Six-Year Retrospective Study. Arch Pathol Lab Med. 2017;141(9):1262-1266. doi:10.5858/arpa.2016-0488-OA
Mieno MN, Tanaka N, Arai T, et al. Accuracy of Death Certificates and Assessment of Factors for Misclassification of Underlying Cause of Death. J Epidemiol. 2016;26(4):191-198. doi:10.2188/jea.JE20150010
Lenfant C, Friedman L, Thom T. Fifty years of death certificates: the Framingham Heart Study. Ann Intern Med. 1998;129(12):1066-1067. doi:10.7326/0003-4819-129-12-199812150-00013
Lakkireddy DR, Gowda MS, Murray CW, Basarakodu KR, Vacek JL. Death certificate completion: how well are physicians trained and are cardiovascular causes overstated?. Am J Med. 2004;117(7):492-498. doi:10.1016/j.amjmed.2004.04.018

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2025 Emre Nuri İğde- Neslihan Genç- Ramazan Akçan- Aysun Balseven Odabaşı
