Adli Estetik

Öz

Amaç: Bu incelemede, adli bilimler ve estetik gibi iki farklı disiplin arasındaki etkileşimli ve yansımalı durumların izleyici ve okuyucuya bıraktığı sanatsal etki ve estetik yansımalarının yorumlamalarına olanak sağlanmaktadır. İncelemeni hipotezi açısından, Estetik düşünüş ve sanat pratikleri açısından ölüm, mekân, kurgu ve plastik unsurları sanatın farklı dönemlerinden örneklerle incelenerek sanatçıların çalışmaları üzerinden yorumlanması amaçlanmıştır.

Yöntem: Bu araştırmada Rönesans, Romantik ve Modern dönemde üretilmiş örnek eserler estetik yansımalar açısından değerlendirilerek adli boyutlu olanları veri toplama yöntemiyle analiz edilmeye çalışılmıştır. Eserlerin bulunduğu sanal müzeler gözlenmiş ve literatür taraması yapılmıştır. Araştırmayla ilgili adli ve estetik kaynakları görsel okumalarıyla sonuçlandırılmıştır.

Bulgular: Bu bölümde araştırmanın kaynağını oluşturan cinayet vakalarının, adli estetik mantığının oluşumundaki önemine dikkat çekilmek istenmiştir. Rönesans, Romantik ve Modern dönemlerden günümüze yansıyan cinayet vakalarının boyutları ve konularını ele alan birçok eser tespit edilmiştir. Bu eserlerin sanatçılar adına ölüm/yaşam, varlık/hiçlik, çürüme/canlılık ve ölüm/yaşam nedenleri gibi durumların estetize edilme bağlamında yorumlandığı gözlemlenmiştir.

Sonuç: Sanatta Rönesans sonrası genellikle “tanıkların çağı” olarak adlandırılır ve cinayetler konusunun sanat tarihinde öncelik kazanması, adli bilimin sanatla ilişkisini ortaya koymaya yarayan veriler oluşturmaktır. Adli estetik çalışması, sanatta ihlal, şiddet, ölüm ve cinayet sahnelerinin temsilinde bir kanıt etkisi göstermektedir.