Eski ve Yeni Türk Ceza Yasasına Göre Düzenlenen Adli Raporların Karşılaştırılması
PDF

Anahtar Kelimeler

adli rapor
eski tcy
yeni tcy
skorlama

Nasıl Atıf Yapmalı

1.
Bilgin NG, Dokgöz H, Kar H. Eski ve Yeni Türk Ceza Yasasına Göre Düzenlenen Adli Raporların Karşılaştırılması. Bull Leg Med [Internet]. 01 Ağustos 2006 [a.yer 17 Temmuz 2019];11(2):64-0. Erişim adresi: https://www.adlitipbulteni.com/index.php/atb/article/view/609

Öz

Çalışmamızda eski ve yeni TCY’ye göre düzenlenen adli raporlar; travmanın ağırlık derecesinin belirlenmesinde ortaya çıkan değişikliklerin karşılaştırılarak, düzenlenen adli raporların bilimsel ve nesnel kriterlere uygunluğunun ve kişilerin olası hak kayıplarının önlenmesi açısından tartışılması amaçlanmıştır. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’nda 2004-2005 yıllarında düzenlenen adli raporlar eski ve yeni TCY kapsamına göre değerlendirildi. 2004-2005 yıllarında 957 olguya adli rapor düzenlenmiş olup yaş ortalaması 28.6 + 15.5, %.26.4’ü kadın ve %73.6’sı erkekti. En sık görülen travma türlerinin; trafik kazaları (%36.4), kesici delici alet yaralanmaları (%14.4) ve zehirlenmeler (%10.9) olduğu saptandı. Adli raporların %75.3’ünde hayati tehlike olmadığı saptandı. Eski TCY’ye göre yaralanmaların; %42.4’ünde mutad iştigalden geri kalma süresi 0-10 gündü, %11.9’u çehrede sabit eser, %2.7’si uzuv zaafı, %2.6’sı uzuv tatili niteliğindeydi. Yeni TCY’ye göre yaralanmaların; %58.4’ü basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikteydi, %12.6’sında yüzde sabit iz, %3.7’sinde işlevde sürekli azalma %1.7’sinde işlev yitimi tespit edildi. 337 olguda kemik kırığı mevcut olduğu tespit edildi. Yeni TCY’ye göre kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi en sık orta derecedeydi (%56.4). Yeni TCY kapsamında özellikle kemik kırıklarının skorlan-ması ve yüzde sabit iz açısından boyun bölgesinin de yüz sınırları içerisine dahil edilmesi olumlu bir gelişme olmakla birlikte, kemik kırıklarında kullanılan puanlama sisteminin yeniden gözden geçirilmesi, basit tıbbi müdahale, işlevin azalması ve yi 1 timi değerlendirmelerinde daha bilimsel ve nesnel parametreler kullanılması gerektiği kanısındayız.

Anahtar kelimeler: Adli rapor, eski TCY, yeni TCY, skorlama

https://doi.org/10.17986/blm.2006112609
PDF

Kaynaklar

Arıcan N, Ekizoğlu O. Adli Raporların Hazırlanmasında Kullanılan Kılavuz. Ed: Çetin G, Yorulmaz C. Yeni Yasalar Çerçevesinde Hekimlerin Hukuki ve Cezai Sorumluluğu, Tıbbi Malpraktis ve Adli Raporların Düzenlenmesi. 2006:147-154.

Balcı Y, Güzel S, Çetin G. Yeni Türk Ceza Kanunu Çerçevesinde Düzenlenecek Adli Raporlar için Kılavuz. Haziran 2005.

Birinci Basamak için Adli Tıp El Kitabı. Adli Tıp Uzmanlan Derneği, Türk Tabipleri Birliği. 1999:109-118.

Dokgöz H, Tırtıl L, Akgül E, Günaydın U, Sözen Ş. Etkili eylemlerde düzenlenen adli raporlarda kullanılan kavramlar ile rapor düzenlenmesinde karşılaşılan güçlükler (bir anket çalışması). Adli Tıp Dergisi 2003;17(2):28-34.

TCK. Mersin Barosu. Adalet Yayınevi. Şubat 2006:75-201.

Türk Ceza Kanunu. Seçkin Yayınevi. Ankara, 2000.

CMK. Mersin Barosu. Adalet Yay. Şubat 2006: 373-481.

Ceza Muhakemesinde Beden Muayenesi, Genetik İncelemeler ve Fizik Kimliğin Tespit Hakkında Yönetmelik. Mersin Barosu. Adalet Yayınevi. Şubat 2006:855-862.

Yakalama, Gözaltına Alma Ve İfade Alma Yönetmeliği. Mersin Barosu. Adalet Yayınevi. Şubat 2006:897-921.

Yavuz MF, Baştürk P, Yavuz MS, Yorulmaz C. Cerrahpaşa tıp fakültesi acil servisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Adli Bilimler Dergisi 2002;l(2):21-26.

Küçüker H, Aksu A. 1997-2001 yıllarında Fırat Üniversitesi hastanesi acil servisine başvuran trafik kazası olgularının değerlendirilmesi. Acil Tıp Dergisi 2003;3(2):11-15.

Küçüker H. Acil servise gelen ölümle sonuçlanmayan travmatik adli olguların ve raporların değerlendirilmesi. Acil Tıp Dergisi. 2003;3(4): 19-23.

Altun G, Azmak D, Yılmaz A, Yılmaz G. Trakya Üniversitesi tıp fakültesi acil servisine başvuran adli olguların özellikleri. Adli Tıp Bülteni. 1997;2(2):62-6.

Çekin N, Savran B, Hilal A, Gülmen MK, Alper B, Bilgin N, Özdemir MH. Adana’da kaza dışı yaralanma olgularında adli raporların değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni 2000;5(2):130-133.

Bilgin NG, Canbaz H, Mert E. Mersin Üniversitesi tıp fakültesi hastanesi acil servisine başvuran adli olguların özellikleri. Adli Bilimler Dergisi 2004;3(4):37-44.

Yavuz MS, Özgüner İF. Süleyman Demirel Üniversitesi tıp fakültesi acil servisine 1999-2001 yılları arasında müracaat eden adli olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2003;17(l):47-53.

Günaydın G, Demirdi O, Şahin T, Demirci Ş. Selçuk Üniversitesi acil servisinde verilen adli raporlar ve hayati tehlike kavramı yönünden değerlendirilmesi. 8. Ulusal Adli Tıp Günleri Poster Sunuları Kitabı. 1995:271-5.

Arısoy Y, Özkara O, Erbayraktar S, Demirbaş T, Yemişçigil A. Multipl travmaların medikolegal değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp 2001;1(2):9-15.

Çolak B, Biçer Ü, Doğan T, Gündoğmuş ÜN, Kur- taş O. Çehrede sabit eser ve çehrenin daimi değişikliği kavramlarının değerlendirilmesi. Adli Bilimler Dergisi 2003;2(2):51-57.

Çolak B, Biçer Ü, Doğan T, Kurtaş O, Gündoğmuş ÜN, Demirbaş I. Kocaeli’nde adli tıp şube müdürlüğü ile anabilim dalında verilen adli tıp hizmetlerinin karşılaştırılması. Adli Tıp Bülteni 2003;8(1):9-14.

Keskin R, Yorulmaz C, Yavuz MS, Aşırdizer M. Zehirlenme olgularında hayati tehlike kararı için glas- kow koma skalasının kullanımı. Adli Tıp Bülteni 2001;6(1):8-13.

Dokgöz H, Yanık A, Karaca N, Suyugül N. Türk Ceza Yasası 456. maddesinde geçen çehrede sabit eser kavramının çehre sınırları yönünden irdelenmesi: 3 olgu sunumu. Klinik Adli Tıp 2002;2(l):25-28.

Yanık A, Dokgöz H, Sözen Ş, Günaydın U. Klinik adli tıp uygulamalarında çehrede sabit eser ve çehrenin daimi değişikliği kavramlarının değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp 2002;2(2):7-14.

Balcı YG, Eşiyok B, Çolak B. Yüz travmalarmın uluslararası “kısaltılmış yaralanma cetveli” ile değerlendirilmesi; TCK 456. maddesi kapsamındaki uygulamalarla karşılaştırılması. Adli Tıp Dergisi 2002;16(2-4):17-23.

Balcı Y, Eşiyok B. Boyun travmaları ile ilgili adli tıbbi uygulamaların uluslararası “kısaltılmış yaralanma cetveli” ile karşılaştırılması. Adli Tıp Dergisi 2004;18(1):9-13.

Adli Tıp Bülteni, açık erişimli bilimsel bir dergidir. Açık erişim, çalışmaların özgürce halka açılmasının bilginin küresel olarak paylaşımını arttıracağı prensibine dayanarak kullanıcı veya kurumlara ücret ödemeden tüm içeriğin serbest biçimde sunulması demektir. Dergimiz ve bu internet sitesinin tüm içeriği Creative Commons Attribution (CC-BY) lisansının şartları ile ruhsatlandırılmıştır. Bu durum, Budapeşte açık erişim girişiminin (BOAI) açık erişim tanımı ile uyumludur.
Creative Commons Attribution Lisansı, kullanıcıların bir makaleyi kopyalamasına, dağıtmasına ve nakletmesine, makaleyi uyarlamasına ve makalenin ticari olarak kullanılmasına imkan tanımaktadır. CC BY lisansı, yazarına uygun şekilde atfedildiği sürece açık erişimli bir makalenin ticari ve ticari olmayan mahiyette kullanılmasına izin vermektedir.
Adli Tıp Bülteni, hak sahipleri olarak yazarların, makalenin kabulünden önce telif hakkı ve etik sözleşmesini imzalayarak dergiye göndermesini talep etmektedir. Yazarlar, çalışmalarının telif hakkını elinde tutmaya devam etmekte, Adli Tıp Uzmanları Derneğine yayınlama izni vermektedir. Bu sayede hem Dergi makaleyi yayımlama hakkına sahip olmakta hem de söz konusu çalışmanın yazarın kendi özgün çalışması olduğu ve geçerli bir araştırmaya dayandığını beyan etmesi dahil çeşitli hususların doğrulanmasına imkan vermektedir.
Çalışmalarının Dergimizde yayınlanmasını isteyen yazarlar aşağıdaki şartları kabul etmiş sayılırlar:
*Telif hakkı yazarlarda kalmakla birlikte, Dergimize çalışmayı ilk kez yayınlama izni verilmekte, aynı anda yazara atıfta bulunulmak ve ilk kez dergimizde yayınlandığı belirtilmek kaydı ile çalışmanın özgürce paylaşılmasına imkan tanıyan Creative Commons Attribution Lisansı ile ruhsatlandırılmaktadır.
*Yazarlar, çalışmanın ilk kez dergimizde yayınlandığı belirtilmek kaydı ile, dergimizde yayınlanan sürümünün münhasır olmayan şekilde dağıtılması (Ör., kurumsal bir bilgi havuzuna eklenmesi veya bir kitapta yayınlanması) için ayrı, ek sözleşmeler yapabilirler.
*Yayınlanan çalışmanın daha erken ve daha fazla atıf alması kadar bilginin daha verimli olarak paylaşılmasına imkan sağlayacağından dolayı, değerlendirmeye gönderilme öncesinde ve sonrasında yazarların çalışmalarını çevrimiçi olarak yayınlamalarına (kişisel internet sayfalarında yahut kurumsal havuzlarda) izin verilmekte ve teşvik edilmektedir.

İndirme Sayısı

İndirme verileri henüz hazır değil.