Çocuk ve Ergen Cinsel İstismar Olgularında İstismar ile İlişkili Sosyodemografik Özelliklerin, Ailesel Değişkenlerin ve Ruhsal Bozuklukların Değerlendirilmesi
PDF

Anahtar Kelimeler

çocuk
ergen
cinsel istismar
sosyodemografik özellikler

Nasıl Atıf Yapmalı

1.
Demirci E Özdemir, Özmen S, Öztop DB, Özdemir Çağlar, Uytun M Çıkılı. Çocuk ve Ergen Cinsel İstismar Olgularında İstismar ile İlişkili Sosyodemografik Özelliklerin, Ailesel Değişkenlerin ve Ruhsal Bozuklukların Değerlendirilmesi. Bull Leg Med [Internet]. 15 Aralık 2014 [a.yer 23 Mayıs 2019];19(3):146-53. Erişim adresi: https://www.adlitipbulteni.com/index.php/atb/article/view/781

Öz

Giriş-Amaç: Cinsel istismar tüm dünyada önemli bir halk sağlığı sorunudur. Her geçen gün istismar vakalarının sayısının yanı sıra cinsel istismar üzerinde yapılan çalışmaların sayısı da artmaktadır. Bu çalışmada; çocuk psikiyatri polikliniklerine adli rapor istemiyle başvuran çocukların sosyodemografik özelliklerini ve psikiyatrik tanılarını belirlemek amaçlanmıştır.

Yöntem: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatri Polikliniğine Ocak-Temmuz 2014 tarihleri arasında adli rapor düzenlenmesi amacıyla gönderilen, cinsel istismara maruz kalmış 2-18 yaş aralığında çocuk ve ergen olgular; yaş, cinsiyet, eğitim, istismar tipi ve sıklığı ile DSM IV-TR tanı sınıflamasına göre psikiyatrik tanıları açısından araştırıcılar tarafından retrospektif olarak incelenmiştir.

Bulgular: Olgularımız, yaşları 2 ile 18 arasında değişen 54’ü kız, 6’sı erkek toplam 60 çocuk ve ergenden oluşmaktadır. Yaş ortalaması kızlarda 14,01 ± 2,37, erkeklerde 9,66 ± 3,07’ dır. Kız olguların en sık vaginal penetrasyon  (%35.2), erkek olguların ise en sık anal penetrasyon (%50) yoluyla cinsel istismara uğradığı tespit edilmiştir. Kız olgularda istismar sonrası en sık akut stres bozukluğu (%22.2) geliştiği, erkek olgularda ise en sık uyum bozukluğu (%66.7) görüldüğü tespit edilmiştir.

Tartışma: Cinsel istismar; çocuk ve ergenin duygusal, cinsel, sosyal gelişimini bozmakta, psikopatolojilere sebep olmaktadır. Çalışmadaki çocukların ebeveylerinde tespit edilen psikopatoloji, boşanma ve istismar öyküleri, literatürde cinsel istismar için risk olarak belirlenmiştir. Çalışmadaki %90 vakanın kızlardan oluşması kız çocuklarının daha fazla cinsel istismara maruz kaldığı bilgisini desteklerken, kızlarda en sık akut stres bozukluğu (%22.2), erkek olgularda ise en sık uyum bozukluğu (%66.7) geliştiği tespit edilmiştir.

Çocuklarda cinsel istismarın önemli bir halk sağlığı sorunu olduğu, gelişebilecek psikopatolojiler için risk oluşturduğu, bu nedenle sosyodemografik özelliklerin tanımlanmasının önemli olduğu unutulmamalıdır.

Anahtar Kelimeler: Çocuk, ergen, cinsel istismar, sosyodemografik özellikler.

https://doi.org/10.17986/blm.2014193781
PDF

Kaynaklar

American Academy of Pediatrics Committee on Child Abuse and Neglect,; Guidelines for the evaluation of sexual abuse in children. Pediatrics. 1991;87:254-260.

İşeri E. Cinsel istismar. Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Temel Kitabı. Hekimler Yayın Birliği: Ankara. 2008;470–477.

Gorey KM, Leslie DR. The prevalence of child sexual abuse: integrative review adjustment for potential response and measurement biases. Child Abuse Negl. 1997; 21: 391-398.

Renteria SC. Sexual abuse of female children and adolescents-detection, examination and primary-care. Ther Umsch. 2005; 62: 230–237.

Polat O. Çocuk itismari. Adlî Tıp Dergisi Yayınevi: İstanbul. 2000; 290: 2: 207–231.

Plant M, Plant M, Miller P. Childhood and adult sexual abuse: Relationships with “addictive” or “problem” behaviours and health. J Addict Dis. 2005; 24: 25–38.

Putnam FW. Ten year research update review: child sexual abuse. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2003; 42:269–78.

Walrath C, Ybarra M, Holden EW, Liao Q, Santiago R, Leaf P. Children with reported histories of sexuel abuse: multiple perspectives to understand clinical and psychosocial profiles. Child Abuse Negl. 2003; 27:509-524.

Fassler IR, Amodoe M, Griffin ML, Clay CM. Predicting long-term out comes for women sexually abused in childhood: contribution of abuse severity versus family environment. Child Abuse Neglect. 2005; 29: 45–58.

Duncan AE, Sartor CE, Scherrer JF, Grant JD, Heath AC, Nelson EC, et al. The association between cannabis abuse and dependence and childhood physical and sexual abuse: evidence from an offspring of twins design. Addiction. 2008; 103: 990–997.

Kaufman J. Child abuse and neglect. In: Martin A and Volkmar FR, eds . Lewis’s Child and Adolescent Psychiatry: A Comprehensive Textbook, 4th Ed.USA: Lippincott Williams & Wilkins, 2007; 1041–1048.

Santos JC, Neves A, Rodrigues M, Ferraroo P. Victims ofsexual offences: medicolegal examinations in emergency settings. J Clin Forensic Med. 2006; 13: 300-303.

Diaz A, Simantov E, Rickert VI. Effect of abuse on health: Results of a national survey. Arch Pediatr Adolesc Med. 2002;156: 811–817.

Mommen DK, Kolko DJ, Pilkonis PA. Negative Effect and Parental Aggression in Child Physical Abuse. Child Abuse & Neglect. 2002; 26 (4): 407-427.

Kaplan S, Pelcovitz D, Labruna V. Child and Adolescent Abuse and Neglect Research: A Review of the Past 10 Years. Part I: Physical and Emotional Abuse and Neglect. J Am Acad Child & Adolescent Psychiatry. 1999;38:1214-22.

Çuhadaroğlu Çetin F, Coşkun A, İşeri E. Çocuk ve ergen psikiyatrisi temel kitabı. 1. Baskı. Hekimler Yayın Birliği: Ankara, 2008; 293-312.

Kültür EÇ, Çetin FÇ, Gökler B. Demographic and clinical features of child abuse and neglect cases. The Turkish Journal of Pediatrics. 2007;49(3):256-62.

Polat O. Çocuk istismarı. İstanbul Barosu Dergisi. 1995; 69: 267.

Wilson LM, Reid AJ, Midmer DK, Biringer A, Carroll JC, Stewart DE. Antenatal psychosocial risk factors associated with adverse postpartum family outcomes. CMAJ. 1996; 154: 785.

Öztop DB, Özcan ÖÖ. The Sociodemographic and Clinical Evaluation of Sexually Abused Children New Symposium Journal. 2010; 48(10):4.

Şimşek Ş, Gençoğlan S. Examination of the relationship between the duration and frequency of abuse and the trauma symptoms among survivors of sexual abuse. Dicle Medical Journal 2014; 41 (1): 166-171)

Kemerli N. Çocuklara yönelik cinsel taciz: Erk tüccarları. Kadınlar Dünyası 2000; (7): 5-7.

Yılmaz B. Çocuklukta cinsel istismar:Risk etmenleri. Türk Psikoloji Bülteni 2002; 24 (25): 74-76.

Gökten ES. 2009-2011 yılları arasında bir devlet hastanesinde çocuk psikiyatrisi polikliniğine yönlendirilen adli olgular. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi 2011; 18: 105-116.

Gölge ZB, Yavuz MF, Başol İ. Classifying Rape Cases in Turkey. Forensic Sci Int 2003; 136 (Suppl 1): 296-7.

Oaksford KL, Frude N. The Prevalence and Nature of Child Sexual Abuse: Evidence from a Female University Sample in the UK. Child Abuse Review 2001; 10: 49-59.

Paolucci EO, Genius ML, Violata C. A meta-analysis of the published research on the effects of child sexual abuse. Journal Psychology 2001; 135: 17–36.

Sullivan AM, Saylor F, Foster KY. Post-hurricane adjustment of preschoolers and their families. Advance Behavioral Research and Therapy 1991; 13,163-171.

Carlier IVE, Gersons BSR. Partial posttraumatic stress disorder (PTSD): The issues of psychological scars and the occurrences of PTSD symptoms. Journal of Nervous and Mental Disease 1995;183, 107-109.

Adli Tıp Bülteni, açık erişimli bilimsel bir dergidir. Açık erişim, çalışmaların özgürce halka açılmasının bilginin küresel olarak paylaşımını arttıracağı prensibine dayanarak kullanıcı veya kurumlara ücret ödemeden tüm içeriğin serbest biçimde sunulması demektir. Dergimiz ve bu internet sitesinin tüm içeriği Creative Commons Attribution (CC-BY) lisansının şartları ile ruhsatlandırılmıştır. Bu durum, Budapeşte açık erişim girişiminin (BOAI) açık erişim tanımı ile uyumludur.
Creative Commons Attribution Lisansı, kullanıcıların bir makaleyi kopyalamasına, dağıtmasına ve nakletmesine, makaleyi uyarlamasına ve makalenin ticari olarak kullanılmasına imkan tanımaktadır. CC BY lisansı, yazarına uygun şekilde atfedildiği sürece açık erişimli bir makalenin ticari ve ticari olmayan mahiyette kullanılmasına izin vermektedir.
Adli Tıp Bülteni, hak sahipleri olarak yazarların, makalenin kabulünden önce telif hakkı ve etik sözleşmesini imzalayarak dergiye göndermesini talep etmektedir. Yazarlar, çalışmalarının telif hakkını elinde tutmaya devam etmekte, Adli Tıp Uzmanları Derneğine yayınlama izni vermektedir. Bu sayede hem Dergi makaleyi yayımlama hakkına sahip olmakta hem de söz konusu çalışmanın yazarın kendi özgün çalışması olduğu ve geçerli bir araştırmaya dayandığını beyan etmesi dahil çeşitli hususların doğrulanmasına imkan vermektedir.
Çalışmalarının Dergimizde yayınlanmasını isteyen yazarlar aşağıdaki şartları kabul etmiş sayılırlar:
*Telif hakkı yazarlarda kalmakla birlikte, Dergimize çalışmayı ilk kez yayınlama izni verilmekte, aynı anda yazara atıfta bulunulmak ve ilk kez dergimizde yayınlandığı belirtilmek kaydı ile çalışmanın özgürce paylaşılmasına imkan tanıyan Creative Commons Attribution Lisansı ile ruhsatlandırılmaktadır.
*Yazarlar, çalışmanın ilk kez dergimizde yayınlandığı belirtilmek kaydı ile, dergimizde yayınlanan sürümünün münhasır olmayan şekilde dağıtılması (Ör., kurumsal bir bilgi havuzuna eklenmesi veya bir kitapta yayınlanması) için ayrı, ek sözleşmeler yapabilirler.
*Yayınlanan çalışmanın daha erken ve daha fazla atıf alması kadar bilginin daha verimli olarak paylaşılmasına imkan sağlayacağından dolayı, değerlendirmeye gönderilme öncesinde ve sonrasında yazarların çalışmalarını çevrimiçi olarak yayınlamalarına (kişisel internet sayfalarında yahut kurumsal havuzlarda) izin verilmekte ve teşvik edilmektedir.

İndirme Sayısı

İndirme verileri henüz hazır değil.